SIGNAAL de elektronische versie

Wake Vredeswacht mei 2012

 

Goede allemaal,
 
Deze maand stond in het teken van de ITEC. We hadden ook dit jaar weer twee wakes met dit thema. En in Den Haag en n in Londen. Hieronder vinden jullie een verslagje van beide wakes. Het waren goede wakes. Zo houden we de waakvlam brandend.
Vredeswake ter gelegenheid van de ITEC in Den Haag, 19 Mei 2012.
 
Het was een hele zonnige dag. Namens de werkgroep togen Harry en Ton naar het Plein. Vanwege o.a. ziekte en overlijdens in vrienden- en familiekring, was het moeilijk gweest de wake voor te bereiden. Maar bij begin van de wake waren er toch acht wakers aanwezig. Een mooie groep. Het werd toch nog een inspirerende wake. Harry had flyers van een eerdere wake meegenomen en daarvan werd ook een text gebruikt voor een meditatief moment. Ondanks dat mensen met verschillende redenen door het mooie Den Haag liepen, was er toch nog af en toe een goed gesprek met de wakers. Er werd onder andere stil gestaan bij het feit dat de ITEC beurs in Londen over enkele dagen z'n deuren weer zou openen. Roland, Jeroen en Sjors zouden daar drie dagen bij de poort staan. Na de wake hebben de wakers met elkaar, onder het genot van een kopje koffie/thee, gesproken in restaurant Luden aan het Plein.
De waakvlam brandt nog steeds. Laten we hopen dat de wereldwijd versprijde waakvlammetjes voor de vrede samen een groot vuur mogen worden. Dat mensen genspireerd raken door de medemens en de vrede iets dichter bij mag komen.
 
 

Vredeswake bij de ITEC 22-24 mei 2012

 

Op een druilerige maandagmiddag vertrokken Sjors en Roland met de trein naar London. Het was een bijzondere dag omdat het Sjors' verjaardag was, maar ook omdat de zomer eindelijk leek door te breken. Vanwege een uitvallende trein richting de Eurostar in Brussel, zou het nog een race tegen de klok worden om op de afgesproken tijd in Londen te komen. Terwijl de afstand tot London korter werd, klaarde het weer steeds meer op. Voor het weekend waren Jeroen en Teresa al met hun auto naar London gereisd voor een bezoek aan kennissen.

Omstreeks 20:00 uur kon Jeroen met de auto Sjors en Roland ophalen om gedrien naar de 'uitvalsbasis' voor de vredeswake te gaan: The Garden Community Caf in East End Londen. Op het moment dat zij daar aankwamen was daar een vergadering bezig van de ELAAF (East London Against Arms Fair). Zij hielden zich bezig met een wapenbeurs in tweedehands wapens die twee maanden later in de expo-hallen van ExCeL zou zijn. Het is pijnlijk dat juist in die wijken, die in de Tweede Wereldoorlog werden gebombardeerd vanwege de havens ('docks') die daar liggen, nu voor dezelfde gemoderniseerde vernietigingswapens en technieken reclame en handel wordt gemaakt. Op de vergadering was ook de mgr. John aanwezig in wiens pastorie we zouden logeren. Op onze laatste middag zouden we ook met zijn pas benoemde collega pastoor kennismaken, die met een groep schoolkinderen het caf bezocht.

 

Aan de bijeenkomst in de Garden caf waren al veel voorbereidingen voorafgegaan. Na afloop van de vorige vredeswake bij de ITEC in Keulen hebben we nagedacht over de wake in London. In de afgelopen maanden hebben we contacten gelegd met verschillende mensen en groepen. Van actieve vredesactivisten tot kerkgemeenschappen en van medebroeders tot mensen die via facebook of de website van de franciscaanse vredeswacht hebben kunnen bereiken. Al jarenlang hebben we warme en goede contacten met Bill en Eve die het Garden caf leiden, met vele sociale en kerkelijke activiteiten omwille van de zorg voor de buurt en de vrede. Het was aan Bill en Eve te danken dat we bij in de pastorie van de katholieke kerk terecht konden, juist om de boek bij het caf.

 

Na een hartelijke welkom door de ELAAF groep in het kleurrijke Garden caf, werden we ontvangen met een welkome voedzame maaltijd na een lange reis. Het was al laat (de tijd is in Engeland een uur vroeger) toen we in de pastorie ons hoofd konden neerleggen. 's Ochtends vroeg gingen enkelen van ons naar de Katholieke mis in een kerk die door Katholieken en Anglicanen gezamenlijk gebruikt wordt. De pastor vertelt dat het volgens de V.N. de meest internationale wijk van Europa was met meer dan 100 nationaliteiten. De meerderheid van de mensen in de viering kwamen uit Afrika. Na een ontbijt in de keuken van de pastorie togen we op weg naar de beurs. Elk dag vanaf 9:00 uur zouden we er staan.

Net als voorgaande jaren werden we al snel begroet door de 'head of security', een oude bekende. Na de onderhandelingen over waar we mochten staan (het beursterrein is particulier eigendom), stelde ExCeL paaltjes met afscheidingslint ter beschikking. We maakten er dankbaar gebruik van om onze kleurrijke vlaggen en vaandels aan te bevestigen. Ons was toegestaan om behalve achter de afscheiding, n persoon flyers te laten uitdelen en mensen aan te spreken in de promenade richting de beurs.

 

Het zouden boeiende dagen worden, op en rond het zonovergoten pleintje voor het expo-gebouw. De ITEC beurs (die gericht was op simulatie, training en informatie uitwisseling rond wapens) was buiten niet aangegeven, terwijl de wijnbeurs die in hetzelfde gebouw ook werd gehouden buiten over vele tientallen meters kleurrijk aanwezig was. Voor velen was het dan ook een schok dat er een militaire beurs was. Veel mensen die we van de ITEC beurs spraken waren geen militair maar 'enkel' mensen die middelen verzorgden, zoals simulatie technieken, verhandelingen over crowd-control, projectiesystemen, programmeurs etc. Opvallend was dat niemand zich daarbij verantwoordelijk voelde dat zij indirect meewerkten aan de wapenhandel. Slechts enkele standhouders o.a van het Zweedse concern SAAB, dat een zeer grote defensietak heeft, liet duidelijk merken dat zij voor oorlog waren en dat ze geen zin hadden in een gesprek over vrede. Ook spraken we enkele militairen. Toevallig was er onder de wijnhandelaars ook nog een oud KGB luitenant kolonel die nu uit een ander vaatje tapte.

 

Rond het middag uur kregen we versterking vanuit de ELAAF groep, die ervoor pleitte om onze stand te verplaatsen in de schaduw. Het was te danken aan de goede verhoudingen met de security die we de afgelopen jaren hadden opgebouwd, dat we uiteindelijk een veel betere plek vlak voor de ingang van het expo-gebouw konden verwerven.

Rond twee uur kwam Bill met Quyen (een geadopteerde Vietnamese dochter) ons de lunch brengen. Met een vlaggenstok aan hun beider fietsen gebonden, vormde zij een kleurrijke vredesdemonstratie tussen de overwegend in pak geklede bezoekers van de ITEC-beurs.

 

's Avonds rond half zes togen we weer 'huiswaarts', d.w.z. de pastorie, om ons op te frissen en even de ogen te sluiten voor we een uurtje later zouden gaan eten bij de Garden caf. Samen met Graham en Gilbert, voor wie het caf een soort plaatsvervangend thuis was, aten we opgewarmde vegetarische lasagna met salade. Het was hartverwarmend met hoeveel zorg het werd klaargemaakt.

De tweede avond was er nog veel meer volk in het caf en konden we met een zestal vrijwilligers en medewerksters van het caf aan de gezellig rommelige tafeltjes eten. Aan tafel zaten ook Robbie en Bobbie(?), wiens moeder in de avond voor priester(theologie) studeerde en die tot 22:00 bij Bill en Eve konden blijven. Sjors kon die avond nog een voetreflexmassage geven aan Eve, die de volgende dag voor haar tweede geopereerde maar ontstoken knie terug moest naar het ziekenhuis. Het werd een leerzame en gezellige avond.

Op de laatste dag werd onze groep versterkt met nog een extra vredeswaakster Teresa. Zij voegde zich bij ons en wist gelijk al verschillende gesprekken met bezoekers aan te knopen.

 

Terugkijkend op de wake zijn we heel tevreden. We hebben een kleine 3000 flyers in verschillende talen kunnen uitdelen. Veel mensen gezien die onze flyer lazen. Het is goed om de boodschap van vrede onder zoveel mensen te verspreiden en in gesprek te gaan met mensen, die vooral bezig lijken met geld verdienen in het militaire industrile complex. Het is goed om met deze mensen te praten over alternatieven in plaats van gewapend optreden.

Het is geweldig om de mensen van het buurtwerk in East End een hart onder de riem te steken door je betrokkenheid. Het is bemoedigend om zoveel gastvrijheid en goedheid bij mensen te zien.

 

De laatste middag aten we nog een boterham bij het Garden caf, waar net een groep schoolkinderen hun lunch gebruikte. Bill, Eve en enkele vrijwilligers konden we nog wat leuke Franciscaanse gadgets en Tau-kruisjes geven, wat in dank werd aanvaard. Na een hartverwarmend afscheid stapten we met zijn vieren in de auto richting Dover. Het zou niet voor middernacht worden dat we in Amsterdam terug zouden zijn, en Jeroen en Teresa nog naar Alkmaar doorreden. Sjors zou de volgende dag al door reizen voor een weekend met andere vredesactivisten, het verhaal gaat verder!

 

De volgende ITEC beurs zal in Rome zijn op 22-24 mei 2013. Ook daar zullen we de wapenhandelaars 'achtervolgen', zolang men denkt dat vrede door geweld bereikt kan worden.
Als jullie nog vragen hebben over deze wakes, dan kunnen jullie ons altijd bellen of mailen. Mocht je het leuk vinden om in de toekomst ook mee te werken aan een wake in Den Haag of volgend jaar in Rome, dan kun je dat ons ook laten weten.
 
Groetjes en vrede en alle goeds,
Namens de gehele werkgroep,
 
Peter & Marian

P1050312.jpg P1050317.jpg P1050318.jpg P1050319.jpg
 P1050325.jpg
P1050327.jpg
P1050330.jpg

Kop