Louis Bohté, onze vorige voorzitter, schrijft ons vanuit Bethlehem
 

Beste mensen,

Vrede en alle Goeds.

Bethlehem, 7 november 2010

 foto's

Afgelopen donderdag gebeurde er voor mij veel. Die dag was het bestuur van de custodie in huis voor een vergadering. Het bestuur houdt zijn vergaderingen afwisselend in de verschillende communiteiten. Ik had een gesprek met de secretaris van de custodie. Ik ken hem al vanaf mijn eerste verblijf hier in de communiteit. Hij vroeg mij, wanneer het was, dat ik hier in Bethlehem kwam. We kwamen te spreken over de eerste periode, nu 8 jaar geleden ten tijde van de uitgaansverboden. Hij was toen als student hier in huis. Ik merkte aan zijn reactie, dat het voor hem toen niet gemakkelijk was, omdat hij net als de andere studenten binnen moest blijven. Hierdoor wist hij niet, hoe het buiten was. Voor mij was het gemakkelijker, omdat ik toen wel naar buiten ging en met het uitgaansverbod om wist te gaan.

’s Middags ging ik met Hajj naar Jabra om van hem afscheid te nemen. Ik heb korte tijd met hem als hiphopper samengewerkt, maar gisteren vertrok hij samen met zijn familie naar de VS, naar Texas om daar een nieuw bestaan op te bouwen. In de tijd van samenwerking heeft hij meer zelfvertrouwen gekregen. Dit maakte voor hem het afscheid moeilijk.

Er was een Franse cameraman aanwezig om opnames te maken van hun vertrek, want weer vertrekt een christelijke familie naar elders. Ik liet hem kennis maken met Hajj. Je weet maar nooit. Hiervoor gingen wij naar boven en ik zag Claire, die een nicht van de moeder van Jabra bleek te zijn. Claire is een vrouw, die met haar gezin en het gezin van haar zwager vlak bij het graf van Rachel woont. Hun twee huizen zijn aan drie kanten omgeven door de muur. Zij haalde de herinnering op, dat ik haar bezocht, toen een begin gemaakt werd met de bouw van de muur voor haar neus. Ze had het bezoek zeer op prijs gesteld. Zij vroeg ons of haar zoon bij ons kon komen als hiphopper. ik moet eerst bekijken wat hiermee te doen.

Toen we weggingen, heeft Jabra met ons opgelopen tot we bij Bethlehem waren. We hebben toen afscheid genomen, maar Jabra zou mij de volgende morgen nog willen opzoeken. Maar even later belde hij op, dat zijn vader nog een klus voor hem had, zodat hij niet kon komen.

Ik ben vervolgens naar Raida gegaan, in Deheishakamp. Zij had goed nieuws. Een vrouw en haar dochter waren op bezoek geweest om met haar te praten als een mogelijke huwelijkspartner voor een van haar zonen. Raida had van de vrouw een goede indruk. Vermoedelijk komt de huwelijkskandidaat dit weekend op bezoek, waarna ze zal beslissen, of ze met hem in het huwelijksbootje zal stappen.

‘Mijn’ knul kwam ter sprake. Hij zit op een UNRWA school, wat betekent, dat ook hij te maken heeft met de staking van het VN personeel en derhalve gedwongen vrij heeft. Hij ging naar Bethlehem om te zien of hij naar een andere school kon overstappen. Hij kwam bij een school, die alleen tot en met zijn jaargang klassen heeft. Dit leverde niets op. Toen ging het mis met hem. Hij zag een auto en dacht er  wat van zijn gading te vinden. Hij werd gesnapt en kreeg een week ‘onderdak’. Ik ben met hem gaan praten met Raida als vertaalster. Ik vertelde hem wat ik wist.

Ik gebruikte mijn goede relatie met ‘mijn’ knul om hem te laten beamen, dat wat hij deed, verkeerd was. Vervolgens onderstreepte ik, dat hij de enige is die hem kan veranderen. Ook dat beaamde hij. Ik vroeg hem hoe wij hem hierbij konden helpen en daar was zijn antwoord ontkennend op. Kleine criminaliteit als bijverschijnsel van de staking van het onderwijzend personeel komt meer voor.

Raida had ook verteld, dat hij zich bezig hield met seksafbeeldingen, niet ongebruikelijk voor een veertienjarige, maar wel een taboe in de cultuur en voor haar erg vervelend. Daar ben ik vervolgens op ingegaan. Dat was niet gemakkelijk, want zijn zus zat erbij. Ik heb het dan ook voorzichtig gehouden.

Toen ik wegging, liep hij met mij mee naar de voordeur en vroeg mij terug te komen.

Ik ging op huis aan en bij de ingang stond Youssef, een jongeman met wie ik op straat van doen had als kind. Hij had toen duidelijk opvoeding nodig en daar heb ik aan bijgedragen. Dat heeft goed uitgepakt en nu is hij goed aanspreekbaar.

Ik bezocht Mohammed Abualia. Hij blijkt het zwaar te hebben. Zijn studie kost meer dan hij gedacht had en wist niet hoe hij de eindjes aan elkaar moest knopen. Zijn bijdrage aan het programma van de groep Duitsers een maand geleden leverde slechts een bescheiden oplossing. Desondanks vroeg hij allereerst steun voor twee medestudenten om verder te kunnen studeren. Dat ging bij hem voor. Hij vertelde mij, dat hij wist, dat als hij voor zichzelf steun had gevraagd, dit ook gekregen zou hebben. Hij ziet mij als zijn vader en dat begrijp ik ook zijn situatie kennende. Het tekent zijn integriteit en eergevoel, dat hij niet voor zichzelf geld gevraagd heeft. Hij wil geen bedelaar zijn.

Ik heb voor dit moment zijn probleem op kunnen lossen, maar daarmee heb ik straks wel een probleem.  Een bescheiden gift van jouw kant stel ik dan ook op prijs: banknummer 2229501 Franciscanen Nederland tgv A.A.F.M. Bohte, Utrecht met de feestdagen in het vooruitzicht.

De slachting afgelopen zondag in een kerk in Bagdad was schokkend. Vrijdag was hier een eucharistieviering om de slachtoffers te gedenken. De kerk was stampvol, alsof het Kerstmis was.

Maandagavond was er een bijeenkomst in Jeruzalem , waarop drie medebroeders, die deelnamen aan de speciale synode van de bisschoppen van het Midden Oosten hun indrukken gaven. Ik heb van de gelegenheid gebruikt gemaakt om aandacht te vragen voor wat in Bagdad de avond tevoren gebeurd was.

Dezelfde dag hoorde ik van de veroordeling van de jongste gevangene van Guatanamo basis tot 40 jaar, waarbij hij na 1 jaar naar Canada in de gevangenis gaat en dan nog 8 jaar te gaan heeft. Het betekent in feite, dat een 15 jarige jongen tot 40 jaar gevangenisstraf veroordeeld is, de leeftijd, waarop hij opgepakt werd. En dan maar hopen, dat hij een heilige is en niet alsnog de kant van het terrorisme opgaat.

Hoezeer het terrorisme een veenbrand is, is wel gebleken met de verzending van bompakketjes. Het Westen heeft er geen ander antwoord op dan strengere controles. Het is een ratrace.

Met Jack gaat het beter. Hij is bij kennis en komt een dezer dag naar een ziekenhuis in Beit Jala.

Dinsdag kwam ik bij de souvenirwinkel van John en Mike langs en had een gesprek met John. Hij vertelde een vervelend verhaal. Terwijl hij drie klanten had, kwamen drie agenten bij hem. Zij wilden hem even spreken. Hij was druk en had er geen zin in. Vervolgens vroegen zij hem om 1 seconde te spreken. Dat wilde hij wel. Vervolgens vroegen zij hem zijn mobiele telefoon te gebruiken. Hierna moest hij mee naar het bureau en vervolgens naar de rechtbank. Daar werd hem gevraagd, of er bij hem ingebroken was. Dat klopte. Hierop volgde de vraag of hij de spullen teruggekregen had. Dat klopte. Hij had een papier voor ontvangst getekend. Nu kwam pas de aap uit de mouw. De verantwoordelijke man, die het getekende papier in ontvangst had genomen, was dit kwijt geraakt. Of hij een nieuw papier wilde tekenen voor ontvangst. Dit weigerde John.

Dezelfde dag kreeg ik een geleerde nicht erbij: Wendy Bohte promoveerde in Delft.

Woensdag was de officiële opening van het nieuwe gebouw voor WI’AM, het Palestijns centrum voor konfliktoplossing. Het is een meer dan 100 jaar oud gebouw, dat helemaal opgeknapt is en vlak bij de muur staat. Op deze manier slaat het centrum twee vliegen in één klap: het behoud van Palestijns erfgoed en een plek om goed aktie te voeren tegen de muur.

’s Avonds bezocht ik Mohammed Oweineh en had een aangenaam gesprek. Hij vertelde een liefhebben van Beethoven te zijn. Hij heeft alle werken van hem beluisterd. Literatuur studerend heeft hij een scherpe kijk op wat geschreven wordt. Zo valt het hem op, dat als er over Einstein geschreven wordt, vrijwel steeds eraan toegevoegd wordt, dat hij een Jood was. Hij zag zichzelf niet als een Jood. Hij is niet de enige beroemdheid, die als Jood opgevoerd wordt, al voelen zij zichzelf niet als zodanig. Mohammed is bekend met Freud, maar is kritisch op hem, onder andere omdat Freud overal sex erbij haalt. Hij is geboeid door het Romanticisme in Duitsland.

Hij kan zijn geloof als Moslims onderscheiden van zijn literair kwaliteit om de Koran te lezen. Hij vertelde dat een hele soera in de Koran over de profeet Josef gaat, een van de twaalf zonen van Jacob. Het is soera 12, die het leven van Josef beschrijft, zoals het ook in het Oude Testament staat.

Vrijdag zocht ik Toine weer eens op. Het gaat goed met hem, al heeft hij het uiteraard ook druk. Later, op weg naar huis, kwam ik zijn vrouw op straat tegen. Daarna gebeurde iets aardigs. Op een gegeven moment kwamen vier jongelui van een jaar of dertien met mij oplopen. Een van hen wilde, dat ik met hem rondzwierde. Ik was verrast, maar deed het. Ik sloeg mijn armen om zijn middel en hij legde zijn handen op mijn schouders. Hij was gelukkig niet zwaar en het zwieren ging lekker. Ik zie zoiets niet in Nederland gebeuren.

Ik voeg drie bijlagen aan deze brief toe. De eerste gaat over de Palestijnse premier, waarom hij publieksvijand nummer 1 voor Israël is; hij is namelijk gematigd. Een tweede bijlage gaat over hoe om te gaan met de uitslag van de verkiezingen in de VS van afgelopen dinsdag, een bijdrage van Tikkun van de rabbijn Lerner. Juist gisteravond kreeg ik nog een andere mail van Tikkun met een indringende vraag wat te denken van de man die aan het begin van de 17e eeuw het centrum van Londen wilde opblazen, een aanslag te vergelijken met 11 september op New York en het Pentagon.

Groeten uit Bethlehem, waar de herfst overgeslagen wordt,

Louis Bohté


De foto's van deze week

klik op een afbeelding voor vergroting
klik op een afbeelding voor vergroting
klik op een afbeelding voor vergroting
klik op een afbeelding voor vergroting
klik op een afbeelding voor vergroting
klik op een afbeelding voor vergroting
klik op een afbeelding voor vergroting
klik op een afbeelding voor vergroting
klik op een afbeelding voor vergroting
klik op een afbeelding voor vergroting
klik op een afbeelding voor vergroting
klik op een afbeelding voor vergroting
Why Salam Fayyad is Israel's public enemy number one

The Palestinian PM is gradually undermining and invalidating Israel's traditional arguments: He has brought security, but there is still no peace. He will kill us with moderation.

By Yossi Sarid

Benjamin Netanyahu marches from victory to victory. After beating the U.S. president, he returned and bested the Palestinian prime minister, who Tuesday skipped a scheduled visit in East Jerusalem.

Salam Fayyad is public enemy number one in Israel these days. We proscribe him, because the world finds him praiseworthy. Fayyad is not corrupt, and that's a problem. He's not even a hedonist, apparently. He is pleasant, his cheeks stubble-free - altogether nicer and less threatening than Yasser, say.

He studied and worked in the United States, and his English is fluent; yet another strategic loss for Israel. There's a rumor that on a recent visit, senior members of the New York Times editorial staff were more impressed by him than by his Israeli counterpart, and gave expression to this in an editorial calling on Netanyahu to stop his dangerous games.

With wise counsel shall Fayyad wage his war against us: He is building the Palestinian state from its foundations, stone by stone. His security forces are imposing law and order, suppressing terror, weakening Hamas. Monies sent to the Palestinian Authority no longer get lost on their way to their destination. Donors trust him because they see the results of their contributions.

Fayyad is gradually undermining and invalidating Israel's traditional arguments: He has brought security, but there is still no peace. He meets PA President Mahmoud Abbas' extremism with moderation. Dangerous he is: He will kill us with moderation.

And now he is casting an eye at Jerusalem, too; his scheming knows no bounds or fences. After mapping Israeli neglect precisely, he leaped into no man's land. If Israel will not build and renovate the schools in East Jerusalem, then he will step in to fill the vacuum. If Israel neglects the roads and sidewalks despite repeated complaints, he orders them repaired and paved.

And as if that provocative and scandalous interference were not enough, he has the chutzpah to openly celebrate the completion of these works. That won't do. Netanyahu and Mayor Nir Barkat and Public Security Minister Yitzhak Aharonovitch will head him off. Fayyad may spend money in our stead, but quietly. The right to noisy celebration is reserved for the Jewish settlers of Silwan and Sheikh Jarrah.

Our right to the entire city of Jerusalem has expired, and not only because half of it is Arab and has remained so despite all the cleansing and Judaization efforts. Our right expired because we never genuinely joined it together. Just the reverse: We divided and governed, stole and inherited, and even the new wall we stuck in its heart in order to divide it, Hallelujah.

One can argue about our historic right, but it is difficult to dispute our natural duty, which comes from above. Through our own stinginess and hardheartedness toward the eastern part of the city, which was never joined to the rest and became an open wound. Unified Jerusalem, a godless city.

Salam Fayyad can still be kept away from the center of the city, but Jerusalem itself can no longer be kept off the center of the agenda.
Commandments to Revive Progressives After the November Defeat

1. Don't let the media frame this as a defeat of progressives. Had Obama embraced and fought for a progressive agenda, even if he had passed none of it, he would have entered the 2010 elections as the champion of the huge idealism of the American people that was elicited in 2008 and which would have led the Democrats to an electoral sweep in 2010. Being seen as fighting for the needs of ordinary people -- never letting anyone forget for a moment that he had inherited the mess that Republican and pro-corporate Democrats had created, positioning himself as the champion of those who resented the Wall Street and corporate interests -- his popularity would have grown; he could have won a much bigger victory for the Democrats in 2010, and that would have allowed him to actually legislate the policies of a progressive vision.

Had Obama refused to give more money to the banks and Wall Street unless equal or greater amounts were allocated for a visionary New Deal-style program for jobs and a freeze on mortgage foreclosures; had the Democrats refused to fund the escalation of war in Afghanistan; had they advocated for "Medicare for Everyone" instead of passing a plan that forced 30 million people to buy health care, but puts no serious restraints on the costs that insurance companies or pharmaceutical can charge; had Obama fought courageously for a carbon tax and ended the bargain taxes for the wealthy; had the Democrats insisted on stopping the harassment of immigrants; had the Obama Administration called for a national effort to overturn Citizens United, such as the ESRA -- Environmental and Social Responsibility Amendment to the U.S. Constitution.

Had Obama set up public forums at which his supporters could give him public feedback and used the web creatively to allow his supporters to weigh in, and had Obama consistently spoken honestly to Americans about the constraints he was facing and who was putting pressure on him to do what -- there would have been no electoral defeat. It wasn't the progressive agenda that got defeated, it was the corporate-military accommodation of the Democrats and Obama who couldn't address popular outrage, not only at the economic problem, but at the way we had been manipulated in 2008; and the humiliation many felt at having allowed themselves to hope that someone in politics would fight for what they said they would fight for.

2. Challenge the elitism in the Left. Whenever you hear someone saying that it is the stupidity or reactionary nature of Americans that led to this defeat, remind them of why, absent any other voice that they would encounter expressing their outrage, it was rational for Americans to be attracted to the right-wing voices that were expressing that outrage (albeit with programs that will actually make things worse). When Americans thought they had a chance at progressive change, they voted for it in 2008 -- so they are neither stupid nor reactionary.

3. Challenge the religo-phobia in the Left. As long as the progressive world seems to be aligned with those who think that anyone who believes in God must be either stupid or at a lower stage of psychological development, we will get nowhere with an American public sincerely committed to a spiritual worldview. Allow yourself to explore the various spiritual progressive communities and movements that currently exist.

4. Do not demean those who disagree with us. Act as though every person, no matter what their politics, is created in the image of God or deserves fundamental respect, and only challenge their ideas and policies, but without attributing bad motives to them. And do not demean your own leaders -- stop the back-biting and competition that so often drives the most creative thinkers and activists out of the movement! Make the progressive world focus more on taking care of each other in its meetings and public events.

5. Take time every day to rejoice in the grandeur and awesome mystery of the universe -- and remember that the world is filled with loving people who would be there with us if they knew that we took love as seriously as we take critique.

6. Build a unified political movement that calls for A New Bottom Line in American society so that instead of judging institutions, legislation or policies rational or productive only to the extent that they maximize money and power, they are judged by how much they maximize love and caring, kindness and generosity, ethical and ecological behavior and awareness, and the extent to which they tend to encourage us to be more caring toward each other and the earth and more able to respond to the universe with awe, wonder and radical amazement at the grandeur of being and consciousness and to experience true gratitude at being alive.

7. Build within the Democratic Party an opposition to the corporate-oriented leaders of that party, from Steny Hoyer and Nancy Pelosi to Diane Feinstein and Charles Schumner. Create a spiritual progressive caucus in every city. Run candidates in the primaries against that leadership -- follow the example of the Tea Party in their effort to move the Republican party to the Right.

8. Build outside the Democratic Party a separate political party that talks about love, kindness, generosity, and The Caring Society -- Caring for Each Other and Caring for the Earth. Let that party be based on the notion of A New Bottom Line as expressed in Commandment Six. Let this party talk explicitly about building a world that supports love and generosity! Stop speaking the language of the bureaucrats and the technical manipulators -- start speaking the language of the heart. End the time in which Democrats believe that progressives have "no place to go" and hence will support their corporate-oriented candidates no matter how far they are from progressive ideals.

If the Greens are able to transform themselves to a party that puts love and caring and the language of the heart at the forefront of its public identification, rather than a primarily technocratic, issues-debating, hard-nosed "realistic" from the left, policy-but-not-love-generating social force, then it could be this. But at the moment it is not, and it may be easier to create something new than to reform the inner workings and political culture of the Greens,

9. Create a United Progressive Fund so that all the different progressive organizations stop competing with each other for funding and instead allocate according to how many people belong to any given progressive organization.

10. Don't be realistic! The powers that be in the media, politics and economics define "realism." The most important changes in our country have come about because people were willing to fight for what everyone supposedly knew to be "unrealistic" (e.g. ending segregation, ending ten thousand years of unchallenged male supremacy and sexism, legitimating gay and lesbian lives, building an environmental movement, and the list goes on).

Realism is idolatry -- believing in God is believing that there is some Force in the Universe (some of us call it God) that makes possible the transformation from "that which is" to "that which could and should be." Support a Global Marshall Plan to once and for all end global poverty, hunger, homelessness, insufficient education or health care -- and pay for it through a Tobin tax on all international financial transactions of over $1 million. End the domination of money in politics and challenge the irresponsible environmental policies of corporations -- through the ESRA -- the Environmental and Social Responsibility Amendment to the U.S. Constitution.


Follow these ten commandments and the progressive forces will finally be able to reshape this country before it is too late. If you wish to help us do this, please join and help create a local chapter of the Network of Spiritual Progressives here. But if you like these ideas but don't want to work inside our organization, then bring these ideas into whatever organization you are already part of and insist that they debate these ideas, align with us in our campaign for the ESRA and for our proposed Global Marshall Plan, and insist that they develop the kind of broad strategy we are presenting here.

Rabbi Michael Lerner is editor of Tikkun magazine, a Jewish and Interfaith Critique of Politics, Culture and Society; chair of the Network of Spiritual Progressives, and rabbi of Beyt Tikkun Synagogue.

Robert Spencer and Guy Fawkes: What about the original 9-11?

by: Jason van Boom on November 5th, 2010

The history of terrorism in the West has two key dates: September 11 and the Fifth of November.

9/11, of course, needs no introduction, its shadow is as prominent in our time as a Himalayan mountain overlooking a valley in Tibet. Britons excepted, we’re much less aware of the Fifth of November, in the year anno Domini 1605. The central figure of that day, Guy Fawkes, has become something of a hipster hero, thanks to the graphic novel and movie V for Vendetta. In contrast, the details of the “Gunpowder Plot” that made his name (in)famous is little known. But although we are less conscious of it, this seventeenth-century terrorism plot has left its marks on the Anglo-American mind. It was a key event in the demonization of Roman Catholicism. The fear of “popery” has, in turn, influenced the way Muslim-bashers paint a menacing portrait of Muslims today.

Which brings us to Robert Spencer. Among the legion of anti-Muslim bloggers and writers, Bob Spencer stands supreme — the alpha male of the Islamophobes, one might say. His position, as he argued in a recent debate, is “The only good Muslim is a bad Muslim.” That is, a Muslim may not be a terrorist or a jihadist only because he or she ignores or changes the basic principles of Islam. For Spencer, Islam is essentially violent — while Christianity is not.

Which makes one wonder what Bob Spencer thinks of Guy Fawkes. Fawkes’ plot, in relative terms, would have caused much more damage than 9-11 had it succeeded. Many today, including some Catholics, defend Fawkes, the way some “Politically Correct” people defend Hamas and Hezbollah. So, I ask Mr. Spencer: What’s your position? Do you condemn “Gunpowder, Treason and Plot”, and the current pro-Guy Fawkes fad?

This isn’t a “gotcha question.” I’m genuinely curious about what Robert Spencer what he thinks about Guy Fawkes’ violence. He did give an interview to the anti-modern right-wing group Tradition, Family and Property, an analogue to the Muslim Brotherhood from his own religion. We have mutual friends, so I know from his social circles there are people who reject Vatican II’s embrace of modern religious liberty and think Guy Fawkes a cool guy.

I would also like to know what Robert Spencer thinks of the way anti-Catholic bigots exploited this conspiracy — especially since James I spoke about Catholics in the same way that Spencer talks about “Good Muslims/Bad Muslims.”

But first, we need to look a little bit more about the real Guy Fawkes, versus the spruced up version that tries to make him into the Che Guevara of the 17th century.

Guy Fawkes was an Englishman who had trained and fought abroad. He had fought with Spanish imperial forces that were trying to maintain their hold on the Netherlands. The Dutch Republic was the first Western polity to promote the democratic freedoms later enshrined in the US Constitution. But to do that, they first had to break free of Spanish imperial rule.

Guy Fawkes, a Catholic, sided with Spain. As a member of the Spanish forces, he became an explosives expert, and combated the nascent Dutch Republic.

To put this into Star Wars terms: He wouldn’t have been one of the dashing fighter pilots for the Rebel Alliance. He would have been one of the Empire’s stormtroopers in that clunky white armor.

Why did he do this? For the same reason some radicalized young people with a sketchy knowledge of Islam join jihadist forces in other countries, and come back to their homelands with military skills they use against their own societies.

Like Muslims angry about suffering innocents in Bosnia, Palestine and other lands, Fawkes was responding to real injustice in his native England. London was forcing the Protestant Reformation on a population still greatly Catholic. Many English Catholics heroically stood for their faith despite fines and worse.

Fawkes’ response was to blow up the government.* Fawkes plotted with other conspirators in devising a terrorist conspiracy more audacious than anything even Al Qaeda has done. They planted 36 barrels of gunpowder in the cellar underneath Westminster Hall. Their intention was to detonate these at the opening of parliament. King James, his family, the Privy Council, the House of Lords (including Church of England bishops) and the House of Commons were all to be there.

If this plot had succeeded, it would have wiped out the whole government of England with one stroke. And a good part of London as well. From a study in 2003:

Experts from the Centre for Explosion Studies, at the University of Wales, Aberystwyth, used modern methods to estimate that severe structural damage would have been sustained by buildings up to half a kilometre away. The explosion would have destroyed Westminster Abbey and undermined buildings as far away as Whitehall, the site of Downing Street today….

They found that within a radius of about 40 metres, everything would have been razed to the ground. Within 110 metres, buildings would have been at least partially destroyed. And some windows would have been blown out even as far as 900 metres away.

The effect was to catalyze an hysteria fear towards all English Catholics — although English Catholics alerted authorities to an earlier plot to kidnap King James. Any hope for legal relief from persecution of English Catholics was lost until the 19th century.

The rationale King James used was strikingly similar to Robert Spencer’s “The only good Muslim is a bad Muslim thesis.” According to Cobbett’s Parliamentary History of England, James emphasized that only a small number of Catholics were guilty of the plot, and warned against treating all Catholics as guilty. But he also argued that the plotters were correct in their understanding of Catholic doctrine, which he says calls it “meritorious” to “murder princes or people for quarrel of religion.” The vast majority of English Catholics, like “our fore-fathers”, do not support this crime, but that is because they are deficient in their knowledge of what Rome really teaches! (hat tip to a grad student friend, whom I will name if he so desires).

Ironically, some Catholics have fallen into the trap of defending Guy Fawkes and the “Gunpowder Plot.” Those who do so cannot condemn Al Qaeda, Hamas or other jihadist groups for their methods as such, but only their objectives. A principled opposition to terror, however, will condemn blowing up the World Trade Center or Westminster Hall as intrinsically unjust.

So, for the record, I would like to know Robert Spencer’s view of Guy Fawkes and the morality of blowing up London.**

* The historian Francis Edwards, SJ, argued that the Gunpowder Plot was a “false flag” operation. If Spencer wants to take this position, that’s fine. But my question is how he stands on the moral issues involved, given the popularity of Guy Fawkes among some people.

** I imagine that Spencer might want to turn this into a debate on the whole subject of war and peace in Islamic and Christian theology. That’s worthwhile to discuss at some point. My training is in the history of Christianity, and my expertise is in Catholicism, so I just want to see what he has to say on this particular topic.