Louis Bohté, onze vorige voorzitter, schrijft ons vanuit Bethlehem
 

Beste mensen,

Vrede en alle Goeds.

Bethlehem, 30 mei 2010

 foto's

Hier staat iets belangrijks te gebeuren. Een Palestijn, Daud Nassar, heeft van zijn grootvader een stuk grond geërfd met officiële eigendomspapieren van het Ottomaanse rijk. Afgelopen vrijdag kreeg hij een zogeheten ‘demolition order’: hij moet zijn grondgebied verlaten, omdat alles tegen de vlakte zal gaan. Hij gaat naar het Israëlisch gerecht – waar hij al vaker geweest is en steeds zijn pleit gewonnen heeft – om de verwoesting van zijn bezittingen tegen te houden. Als dit faalt wil hij zoveel mogelijk mensen oproepen om naar zijn stuk land te komen. Zijn leuze is weigeren vijand te zijn.

Er gebeurt meer. Toen ik Ra’eda bezocht, vertelde zij, dat op de UNRWA school van de VN de leraren staken. Zij vertelde, dat het om meer salaris ging. Dit is begrijpelijk, want de leraren op VN scholen worden in dollars betaald. De dollar is tegenover de Israëlische shekel flink in waarde gedaald. (De euro nog meer). Vrijdagavond sprak ik Husam en hij vertelde, dat er meer aan de hand is. Er dook een filmpje op, waarop te zien was, hoe een leraar een leerling slaat. De leraar is ontslagen. Vervolgens werd van een directeur op een UNRWA school beweerd, dat hij seksueel contact had met twee leerlingen. Zonder nader onderzoek werd deze directeur ontslagen. Hierna gebeurde het dat een andere directeur ontdekte, dat twee seksueel contact met elkaar hadden. Hij riep de ouders bij zich, maar vervolgens werd hij beschuldigd van seksueel contact en ontslagen. Hierbij speelt de tweede man van UNRWA, die een Palestijn is, een rol. De leraren staken ook, omdat hun positie niet meer veilig is. Zij kunnen zo ontslagen worden.

Er is nog een ander probleem in het onderwijs. Het ministerie heeft het schoolprogramma verzwaard. Husam ontdekte, dat zijn broer Nour, die in de tweede klas middelbare school zit, stof heeft, die hij hij zelf twee jaar geleden in zijn eindexamenjaar kreeg. Dit is moeilijk voor te stellen, maar het gebeurt. Een van de gevolgen is, dat kinderen van zes jaar niet naar scholen willen. Normaal zijn kinderen op die leeftijd leergierig.

Om op Ra’eda terug te komen. Zij zou vorige week zaterdag naar Ramallah gaan voor een nieuwe baan in het onderwijs. Haar oudste broer heeft haar echter verboden te gaan. Ze mag alleen in het gebied van Bethlehem een ban in het onderwijs zoeken. Zij bleef niet bij de pakken neerzitten. Het was mooi om te zien hoe subtiel zij tijdens ons gesprek zich ontwikkelde. Zij begon met mij te vragen of ik haar papieren voor een sollicitatie naar Ramallah kon brengen, naar Arab, die ook in het onderwijs werkt. Ik was bereid dit te doen, maar niet op stel en sprong. Vervolgens besloot zij zelf naar Ramallah te gaan. Haar moeder zat ook in de kamer. Ik had sterk de indruk, dat zij haar steunde. Het is mooi om te zien hoe steun aan iemand zo’n iemand in beweging zet.

Afgelopen zondag was er een plechtige viering in het Cenakel, de plaats, waar Jezus zijn Laatste Avondmaal hield, om de bevestiging van de Custos voor nog eens drie jaar te vieren. Daarna was er wat verfrissing. Dat was het al, toen we naar buiten kwamen. Vervolgens was er een barbecue op een grote binnenplaats van ons hoofdkantoor.

Toen we naar huis terugreden, bleek de checkpoint van Bethlehem gesloten te zijn en moesten we omrijden. De volgende morgen was dit nog steeds het geval voor auto’s, niet voor voetgangers. De reden was het Joodse wekenfeest, in tijd vergelijkbaar met ons Pinksteren: 7 weken na het Paasfeest.

Ook maandag was ’s morgens de checkpoint gesloten, maar voor voetgangers was het wel open. Zo kon ik eerst bij medebroeders in West Jeruzalem eten, vervolgens mijn vriendin Hadassah opzoeken en daarna met haar naar de bijeenkomst van het Interfaith Exchange Association gaan. Het onderwerp was dit keer water. Het is vermeldenswaard, dat in de Joodse traditie er gebeden zijn om water bij langdurige droogte. Als er weer water is, is het op de eerste plaats voor de dieren, want die zijn onschuldig aan de droogte. In de islam is het verboden water te verspillen.

Afgelopen donderdag hadden we hier slecht weer: nogal warm en veel woestijnzand in de lucht. Het was niet bepaald bevorderlijk voor het humeur van mensen. Er viel zelfs een paar donderslagen.

Diezelfde dag was er een bisschopswijding van William Shomali, afkomstig uit Beit Sahour. Hij wordt hulpbisschop van Jeruzalem. Er waren zo’n 20 bisschoppen en 120 priesters voor aanwezig. Mijn medebroeder Noel vroeg mij ’s morgens of ik al eens bij het filmfestival van Cannes was geweest en verwees mij naar de kerk. Na afloop betitelde hij het als erger dan Kerstmis. Het is ook niet mijn favoriete soort liturgieën.

Die dag was ik bij Mike van de souvenirwinkel vlak bij de moskee, waar nog een man was. Deze man wees erop, dat mensen altijd ‘dank aan God’ antwoorden op de vraag: hoe gaat het ermee? Zo verbergen zij, wat er werkelijk in hen omgaat. Mensen lopen niet graag te koop met hun problemen en verdriet. Maar binnenskamers komt de pijn soms eruit in de vorm van huiselijk geweld.

Er valt iets leuks te melden over een kat, die de medebroeder directeur voor de twee hotels overal volgt. Pas gebeurde het, dat deze medebroeder, Severino, ‘s morgens mee voorging in de communiteitsmis in de sacramentskapel. Op een gegeven moment hoorden wij de kat tegen de deur aan. Lawrence, die helemaal achterin zit, zag twee keer de deurknop bewegen. De derde keer ging de deur open en zag hij de kat aan de deurknop hangen. Vervolgens liep de kat naar voren. Severino zette de kat vooraan buiten de deur, maar dat was maar voor kort. Spoedig haalde de kat hetzelfde kunstje uit. Kort na afloop van de mis zag ik de kat een sprint nemen van het hoofdaltaar in de kerk naar achteren.

Er is iets aan het veranderen in onze wereld. De overeenkomst tussen Turkije, Brazilië en Iran laat zien, dat opkomende landen niet langer het beleid op wereldniveau overlaten aan westerse mogendheden. Zij nemen het heft zelf in handen. Ik ben benieuwd waar dit op uit zal lopen. Het brengt risico’s met zich mee, maar ook nieuwe kansen op vrede.

In Israël gebeurt ook het een en ander: er is een nieuwe weg aangelegd, die deels over Palestijns grondgebied gaat. Het leger had bepaald, dat de weg alleen voor burgers van Israël en voor Palestijnen met een speciale vergunning bestemd was. Eind vorig jaar heeft het Hooggerechtshof bepaald, dat ook Palestijnen van die weg gebruik mogen maken, overigens in lijn met de bewering bij het begin van de aanleg, dat de weg ook voordelig zou uitpakken voor Palestijnen. Nu is de weg ook opengesteld voor Palestijnen, maar die moeten eerst chechpoints passeren, voor ze van de weg gebruik kunnen maken. Zie de website hierover http://www.haaretz.com/news/national/top-judge-slams-state-for-building-west-bank-road-against-court-order-1.292396

Een ander probleem is, dat een nieuwe wet in behandeling is, die het mogelijk maakt om van spionnen of mensen, die tot een terroristische organisatie behoren, het staatsburgerschap te ontnemen. Een vraag die opdoemde, is of die wet ook gevolgen zou hebben voor leden van Irgun (een joodse terroristische organisatie in de jaren veertig van de vorige eeuw), als die nog actief zouden zijn. Zie: http://www.haaretz.com/news/national/controversial-loyalty-bill-clears-first-knesset-hurdle-1.292382#

Ik heb een paar keer Jack opgezocht. Gisteren was er de schooldiploma uitreiking van zijn zoon Shoukri. Mona kon er gelukkig ook bij zijn evenals Jack zijn moeder en zuster Eva, die veel steun aan het gezin geeft met haar extra zorg voor Mona. Na afloop was er een feestje, waar nog twee medezusters van Eva bij kwamen, een Koreaanse en een Poolse. Het was gezellig met een barbecue, uiteraard allemaal buiten, want normaal is het nu zonnig en warm weer. Groeten uit Bethlehem,

Louis Bohté

De foto's van deze week